چگونه با کودک پرخاشگر رفتار کنیم؟


برخورد با کودک پرخاشگر

اگر کودک آرام شما به طور ناگهانی پرخاشگرتر و مستعد عصبانیت می شود، نگران نباشید. این یک مرحله طبیعی از رشد آنها است، به خصوص در سنین 18 ماهگی تا سه سالگی. در مورد اقداماتی که می‌توانید برای جلوگیری از جوش‌ها انجام دهید و نحوه برخورد با آن‌ها در صورت وقوع بخوانید.

چرا کودک من پرخاشگر است؟

در حالی که کوچولوی شما مستقل‌تر می‌شود و مهارت‌های جدید هیجان‌انگیزی را یاد می‌گیرد، ارتباط و خودکنترلی او هنوز راه درازی در پیش دارد. این می تواند باعث ناامیدی و عصبانیت شود که می تواند به سرعت جای خود را به رفتارهای پرخاشگرانه مانند ضربه زدن، لگد زدن یا حتی گاز گرفتن بدهد.

حتی اگر کودک شما دایره لغات زیادی داشته باشد، بعید است که تمام کلمات مورد نیاز برای بیان احساسات یا خواسته های خود را داشته باشد. بنابراین اگر آنها احساس ناراحتی می کنند، ناراحت هستند که نوبت آنها نیست، یا حتی اگر فقط احساس گرسنگی یا خستگی کنند، بیشتر از یک کودک بزرگتر سرزنش می کنند.

پرخاشگری می تواند از کودکی به کودک دیگر متفاوت باشد. برخی به طور طبیعی آرام تر هستند، در حالی که برخی دیگر ممکن است احساسات طاقت فرسایی را تجربه کنند که کنترل احساسات را برای آنها دشوار می کند. این کودکان گاهی اوقات استفاده از اعمال را آسانتر از کلمات می دانند. همچنین اگر کودک شما احساس غمگینی یا ناامیدی کند یا در موقعیتی ناآشنا باشد، مانند شروع به مهدکودک، پرخاشگری نیز ممکن است رخ دهد. اگر نتوانند کلماتی برای بیان احساسات قوی خود بیابند، ممکن است پرخاشگرانه رفتار کنند.

گاهی اوقات پرخاشگری فیزیکی نیز می تواند وسیله ای برای جلب توجه باشد. اگر فرزندتان هنگام پرخاشگری واکنش شدیدی از شما دریافت کند، به زودی متوجه می شود که این روش خوبی است تا او را سریعتر متوجه کنید. رویدادهای بزرگی که روال عادی کودک شما را مختل می کند، مانند جابجایی یا آمدن یک خواهر یا برادر جدید، یا اتفاقات ناراحت کننده، مانند جدایی یا از دست دادن یکی از عزیزان، می توانند باعث ایجاد احساس ناامنی در کودک شما شوند. این می تواند کنترل احساسات را برای آنها دشوار کند.

گاهی اوقات دلایل مهم دیگری برای طغیان های پرخاشگرانه کودک وجود دارد. کودکان خردسالی که در سنین پایین در معرض خشونت قرار گرفته اند ممکن است در معرض خطر رفتارهای پرخاشگرانه طولانی مدت باشند. اگر به هر طریقی نگران چیزهایی هستید که فرزندتان دیده یا تجربه کرده است، با پزشک عمومی خود صحبت کنید. درمان هایی برای کودکان خردسال طراحی شده است که می تواند کمک کند.

به یاد داشته باشید که تقریباً همه کودکان خردسال گهگاه پرخاشگر هستند و برخی دوره های طولانی تری از پرخاشگری را پشت سر می گذارند. با رشد مهارت‌های اجتماعی و زبانی فرزندتان احتمالاً عصبانیت او کاهش می‌یابد. در این بین، اقداماتی وجود دارد که می‌توانید برای اجتناب از موقعیت‌هایی که احتمال بیشتری برای تحریک رفتار پرخاشگرانه دارند، بردارید. شما همچنین می توانید به کودک خود کمک کنید تا خشم را قبل از وقوع آن مدیریت کند!

چگونه می توانم از طغیان های تهاجمی جلوگیری کنم؟

محرک های کودک خود را شناسایی کنید

توجه به محرک هایی که باعث پرخاشگری کودک شما می شود می تواند به جلوگیری از طغیان و رفتار پرخاشگرانه کودک کمک کند. علل رایج عصبانیت و پرخاشگری عبارتند از:

  • تغییر در روال زندگی فرزندتان
  • احساس گرسنگی یا خستگی
  • کارهای چالش برانگیز، مانند انجام یک بازی جدید یا تسلط بر یک مهارت فیزیکی جدید
  • با بچه ها یا خواهر و برادرهای دیگر بازی کنید
  • موقعیت هایی که استرس زا به نظر می رسند، مانند مناطق بازی پر سر و صدا
  • ناتوانی در برقراری ارتباط با احساسات و نیازها و/یا ناتوانی در گوش دادن به آنها
  • آنها وقتی می خواهند به چیزی که می خواهند نمی رسند

شما همیشه نمی توانید تشخیص دهید که چه چیزی باعث پرخاشگری فرزندتان می شود و اقدامات لازم را برای رفع آن انجام دهید. به عنوان مثال، فقط به این دلیل که کودک شما اسباب بازی می خواهد تا کودک دیگری با آن بازی کند، به این معنی نیست که باید آن را داشته باشد. اما ممکن است بتوانید با ثابت نگه داشتن برنامه روتین کودکتان، اطمینان از خواب کافی و پرت کردن حواس او زمانی که متوجه شدید خلق و خوی او شروع به از هم گسیختگی کردید، از بروز چند عصبانیت جلوگیری کنید.

برخورد با کودک پرخاشگر

مثال خوبی بگذارید

اجازه دهید فرزندتان ببیند که شما ناراحتی های خود را به شیوه ای آرام و خونسرد مدیریت می کنید. برای مثال، می‌توانید بگویید: «اوه، من نمی‌توانم تاپ مورد علاقه‌ام را پیدا کنم. خیلی آزار دهنده است! خیلی دلم میخواست امروز بپوشمش به نظر می رسد که باید به جای آن تاپ دیگری انتخاب کنم.» این مثال خوبی برای کوچولوی شماست و به او نشان می دهد که رفتار مناسب چگونه است.

پایدار باشید

سعی کنید به رفتار پرخاشگرانه به روشی قابل پیش بینی پاسخ دهید. این به کودک شما ایده روشنی از آنچه از او انتظار می رود می دهد و درک نحوه رفتار او را آسان تر می کند.

از داشتن یک سری قوانین برای خانه و دیگری برای تاریخ بازی یا روزهای خارج از خانه خودداری کنید. این می تواند فرزند شما را گیج کند و او را وادار کند که فکر کند وقتی فقط با شما بازی می کند همیشه نباید خوب باشد.

زمان نمایش را محدود کنید

وقت گذاشتن روی صفحه نمایش می‌تواند یک نجات مطلق برای والدین پرمشغله باشد، اما مطالعات نشان می‌دهد که زمان بیش از حد آن می‌تواند خطر رفتار پرخاشگرانه را در کودکان خردسال افزایش دهد.

اما چقدر زیاد است؟ به طور گیج کننده، هیچ دستورالعمل توصیه شده ای در بریتانیا وجود ندارد. با این حال، سازمان بهداشت جهانی و آکادمی روان‌پزشکی کودکان و نوجوانان آمریکا، برای کودکان دو تا پنج ساله، بیش از یک ساعت تماشای صفحه نمایش در روز از جمله تلویزیون را توصیه نمی‌کنند.

نظارت بر زمانی که کودک شما در مقابل صفحه نمایش می گذراند، خواه تلویزیون، تلفن یا تبلت باشد، می تواند مفید باشد. ممکن است الگویی بین زمانی که آنها ناامید هستند و زمانی که از صفحه استفاده می کنند مشاهده کنید.

با درگیر کردن او در بازی فعال، به کودک خود استراحت دهید. هر چیزی از بازی مخفی کاری در داخل خانه یا بازی با توپ در بیرون به آنها کمک می کند تا انرژی فروخورده را بسوزانند. توصیه می شود کودکان زیر پنج سال به حداقل سه ساعت فعالیت بدنی در روز نیاز داشته باشند.

وقتی به فرزندتان اجازه می دهید تلویزیون تماشا کند یا بازی های ویدیویی انجام دهد، برنامه ها یا برنامه هایی را انتخاب کنید که برای گروه سنی او طراحی شده اند و خیلی سریع نیستند. Common Sense Media منبع خوبی برای بررسی اینکه آیا یک برنامه، بازی یا فیلم برای کودک شما مناسب است یا خیر است.

با آنها بنشینید و در مورد آنچه می بینید صحبت کنید. اگر چیزی که دوست ندارید در یک نمایش یا بازی اتفاق می افتد، با فرزندتان در مورد آن صحبت کنید: «دیدید که چگونه آن دختر دوستش را برای رسیدن به خواسته اش هل داد؟ خوب نبود؟ بود؟”

رفتار آرام را تحسین کنید

علاوه بر اصلاح فرزندتان در مواقعی که پرخاشگر است، مهم است که زمان هایی که او آرام و مهربان است را بشناسید. هنگامی که آنها صبورانه منتظر نوبت خود در سرسره هستند، یا برای کودک دیگری که منتظر بوده است، آنها را تحسین کنید. به آنها بگویید که چقدر افتخار می کنید و دلیل آن را توضیح دهید: “تو خیلی خوب بودی که اول اجازه دادی جک بازی کند.”

چگونه با یک طغیان تهاجمی مقابله کنیم؟

سریع جواب بده

به جای منتظر ماندن، فوراً به فرزندتان بگویید که رفتار او غیرقابل قبول است. اگر کودک دیگری مورد اصابت قرار گرفت، آنها را برای یک دوره خنک شدن بردارید. با آنها بنشینید یا آنها را در مکانی امن قرار دهید تا آرام شوند. این اغلب فقط چند دقیقه طول می کشد.

وقتی کودک شما پرخاشگرانه رفتار می کند، زمانی را به او کمک کنید تا بفهمد که رفتار او عواقبی دارد. و به آنها نشان می دهد که اگر ضربه ای بزنند، لگد بزنند یا گاز بگیرند، بازی را با دوستان خود خواهند باخت. هنگامی که فرزندتان آرام شد و آماده بازگشت شد، رفتار خوب را با گفتن اینکه چقدر به او برای آرام شدن افتخار می کنید، تقویت کنید.

احساسات خود را کنترل کنید

فریاد زدن بر سر کودک پیش دبستانی به او یاد نمی دهد که چگونه خود را کنترل کند و آرامش خود را حفظ کند. درعوض، این تصور را به آنها می دهد که وقتی با چیزهایی که دوست ندارند، پاسخ تهاجمی درست است. همچنین به آنها این امکان را می دهد که بدانند هر بار که سر کار می آیند توجه زیادی به شما جلب می شود.

ممکن است احساس خشم یا خجالت کنید، که می تواند کودک پرخاشگر را در مورد اینکه چه کاری انجام دهد گیج کند. اگر نیاز دارید، یک دقیقه وقت بگذارید و چند نفس عمیق بکشید. سپس با پاسخ دادن آرام به لگدها و فریادهای آنها، الگوی خوبی باشید.

در مورد اتفاقی که افتاده صحبت کنید

هنگامی که فرزندتان آرام شد، وقت آن است که با دقت و به آرامی در مورد وضعیت با او صحبت کنید. بپرسید که آیا فرزندتان می تواند به شما بگوید که چه چیزی باعث کار او می شود. توضیح دهید که گاهی عصبانی شدن طبیعی است، اما وقتی چنین احساسی دارید فشار دادن، ضربه زدن، لگد زدن یا گاز گرفتن اشکالی ندارد.

با هم می توانید راه های بهتری برای مدیریت احساسات کودک خود بیابید، مانند یافتن یک بزرگسال برای کمک، شمارش تا 10، نفس عمیق کشیدن یا دور شدن از موقعیت برای یک یا دو دقیقه.

به فرزندتان کمک کنید بفهمد که فقط گفتن احساسش می تواند کمک کند. به عنوان مثال، آنها ممکن است به جای رفتار پرخاشگرانه، بگویند: “امی، من عصبانی هستم زیرا تو مداد رنگی را گرفتی.” برای بچه‌های کوچک‌تر، کاملاً قابل قبول است که به آن‌ها بیاموزید که چگونه به جای بحث و جدل، محکم نه بگویند. مهم ترین چیز این است که فرزند شما به جای خشونت از کلمات استفاده می کند تا منظور خود را بفهمد.

اگر کودک شما نمی خواهد در مورد حادثه صحبت کند یا هنوز کلماتی برای توضیح آن پیدا نکرده است، بهتر است آن را مجبور نکنید. در عوض، می‌توانید آرام کنار هم بنشینید و کتابی بخوانید که به احساسات غمگینی یا عصبانیت می‌پردازد. کتاب های فوق العاده زیادی وجود دارد که می تواند به کودکان کمک کند تا با احساسات بزرگی مانند خشم، ترس و ناامیدی کنار بیایند.

تقویت مسئولیت

اگر فرزندتان بازی کسی را خراب کرد یا خراب کرد، به او بگویید که این به عهده اوست که آن را درست کند. به عنوان مثال، آنها می توانند بلوک هایی را که روی زمین پرتاب شده اند بردارند یا به جمع آوری یک پازل کمک کنند. به آنها توضیح دهید که این یک تنبیه نیست، بلکه راهی برای اصلاح همه چیز در هنگام اشتباه است.

کودک پیش دبستانی خود را تشویق کنید که ببخشد، اما آن را مجبور نکنید. به او توضیح دهید که کاری که انجام دادند احساسات کودک دیگر را جریحه دار کرد و به آنها بگویید که عذرخواهی به کودک کمک می کند تا احساس بهتری داشته باشد. این کار به کودک شما یاد می دهد که با اطرافیانش همدردی کند و این به او کمک می کند عصبانیت خود را کنترل کند.

اگر فرزندم مرا زد چه کنم؟

اگر فرزندتان شما را بزند ممکن است ناراحت شود. اگر این اتفاق افتاد، نه بگویید و با روشی کاملا واضح و محکم از فرزندتان فاصله بگیرید. این به شما فرصتی می دهد که کمی استراحت کنید. همچنین به فرزندتان می‌فهمد که اگر شما را بزند، توجهی به شما نمی‌شود. یک رویکرد تحمل صفر برای پرخاشگری نسبت به شما اولین قدم خوب است. سپس برای کودک شما روشن می شود که کتک زدن هرگز قابل قبول نیست.

پرخاشگری کودک

چه زمانی باید نگران پرخاشگری فرزندم باشم؟

فرزند شما احتمالاً با بزرگ شدن بدون نیاز به کمک اضافی، از پرخاشگری خود پیشی خواهد گرفت. اما اگر نگران هستید، همیشه می توانید با پزشک عمومی یا پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند راه های بیشتری برای کمک به فرزندتان برای مدیریت احساسات خشم یا ناامیدی و نحوه برخورد با کودک پرخاشگر پیشنهاد کنند.

دیدگاهتان را بنویسید